Patron szkoły

Jan Brzechwa – poeta dziecięcej radości

Jan Brzechwa urodził się 15 sierpnia 1900 roku w Żmerynce na Podolu. Jego prawdziwe nazwisko to Jan Lesman. Pseudonim literacki „Brzechwa” wymyślił mu jego kuzyn, również poeta – Bolesław Leśmian. Ukończył prawo na Uniwersytecie Warszawskim. Znamy go jako poetę, satyryka i publicystę. Pierwsze jego utwory skierowane były do dorosłego czytelnika. Są nimi tomy: „Oblicza zmyślone”, „Talizmany”, „Trzeci krąg”, „Piołun i obłok”.

Największą sławę przyniosła mu twórczość dla dzieci. Pierwszym tomikiem poezji dziecięcej był wydany w 1938 r. zbiór pt. „Tańcowała igła z nitką”. Potem pojawiły się kolejne tomy: „Kaczka dziwaczka”, „Przygody Pchły Szachrajki”, „Ptasie plotki”, „Opowiedział dzięcioł sowie”, „Na wyspach Bergamutach”. Jednak najbardziej znane tomy wierszy to: „Brzechwa dzieciom” i „Sto bajek”. Szczególne miejsce w twórczości Brzechwy zajmują opowieści baśniowe. Najbardziej znane to: „Szelmostwa Lisa Witalisa”, „Pan Drops i jego trupa”, „Baśń o korsarzu Palemonie”, „Przygody rycerza Szaławiły”, „Pan Doremi i jego siedem córek”. Prozatorskim utworem w twórczości Brzechwy jest opowieść fantastyczna o Panu Kleksie.

Jan Brzechwa to poeta dziecięcej radości. Pod jego piórem słowa nabierały specjalnego uroku, niosły dzieciom pogodę, uśmiech, umiłowanie świata, uczyły szlachetności i wyrozumiałości. Dzieci polskie zawdzięczają poecie wiele chwil radości i dużo przyjemnych przeżyć przy czytaniu jego utworów.

Poeta był laureatem licznych nagród: Nagroda Miasta Stołe-cznego Warszawy za całokształt twórczości, nagroda Prezesa Rady Ministrów za twórczość dla dzieci i młodzieży, Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia za całokształt twórczości.

Utwory Brzechwy zostały przetłumaczone na wiele języków, a opowieść o Panu Kleksie doczekała się ekranizacji.

Jan Brzechwa zmarł 2 lipca 1966 roku w Warszawie. W czasie jego pogrzebu, obok wspaniałych wieńców były na mogile polne kwiaty. Kładły je dzieci, najwierniejsi czytelnicy, w hołdzie i podzięce za utwory.